18 Kasım 2026RSS
FUTBOLDÜNYASI
Menü
Ana sayfa / Taktik Analiz

Premier Lig’in Son Altın Çağı Ne Zaman Sona Erdi? 2004-2016 Arası Neden En İyi Dönemdi?

Yayın:
Premier Lig’in Son Altın Çağı Ne Zaman Sona Erdi? 2004-2016 Arası Neden En İyi Dönemdi?

“Dünyanın En İyi Ligi™” olarak anılan Premier Lig’in şu anda tam anlamıyla bir varoluşsal kriz yaşadığını söylemek yanlış olmaz.

Manchester City’nin 115 suçlamadan sadece bir tanesi hariç hepsinde suçlu bulunması, futbol dünyasını daha önce hiç olmadığı kadar boşluk hissiyle baş başa bıraktı. Şampiyonluk yarışı var mı? Kim küme düşecek? Gerçek ne? Bunların hiçbiri bir anlam ifade ediyor mu? Üstüne bir de VAR’ın devam eden skandalını ekleyince, her şey oldukça kasvetli görünüyor.

İşte bu yüzden, akıllarımızı daha basit ve saf bir döneme, efsanevi “Barclays dönemi”ne, yani 2004-2016 yılları arasına çevirelim.

Futbol 1992’de başlamamış olsa da Premier Lig başladı ve 2000’lerin başından ortalarına doğru, önceki on yılların tutkusu ve heyecanı, yeni bulunan zarafet ve canlılıkla birleşerek neredeyse mükemmel bir karışım oluşturdu.

İngiltere’nin en üst düzey liginin bugünkü durumu, Roman Abramoviç’in Chelsea’yi satın aldığı 2003 yazına kadar uzanıyor. O an, atların kaçtığı an oldu ve o zamandan beri hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

The last golden era of the Premier League is long gone: Why 2004-16 was the best of the Barclays

Rafa Benitez, Liverpool’u ilk sezonunda Şampiyonlar Ligi’ne taşıdı. (Görsel kaynağı: Getty Images)

Ancak o dönemde her şey henüz biraz heyecan vericiydi ve işler 12 ay sonra Jose Mourinho’nun Batı Londra’ya gelmesiyle gerçekten hız kazandı. Kendini haklı olarak “Özel Adam” olarak tanıtan Mourinho’ya, Valencia ile yaşadığı inanılmaz başarıların ardından Liverpool’a gelen Rafael Benitez eşlik etti.

Birdenbire, Sir Alex Ferguson ve Arsene Wenger artık tek büyük isimler değildi. “Büyük İki” kısa sürede “Büyük Dört” oldu: Mourinho lig şampiyonluğunu kazandı, sayısız rekor kırdı ve Benitez ise inanılmaz bir şekilde Şampiyonlar Ligi’ni kazandı. İstanbul ve tüm o anılar…

İki İberyalı, İngiliz futbolunda o kadar çok şey değiştirdi ki; takım kurma yönteminden şampiyonluğu kazanma şekline kadar her şey değişti. 4-4-2 düzeni ve Noel sonrası zirve yapma anlayışı, 4-3-3 düzeni ve hızlı başlangıçlarla yer değiştirdi.

Liverpool’un beşinci Şampiyonlar Ligi kupası birçok açıdan önemliydi. Bu, kulübün 21 yıl aradan sonraki ilk kupasıydı ve aynı zamanda 21. yüzyılda bir İngiliz takımının katıldığı ilk finaldi. Oraya ulaşmak için Chelsea’yi yenmişlerdi; bu da kulüpler ve teknik direktörler arasında inanılmaz bir rekabetin ve Premier Lig için altın bir çağın başlangıcı oldu.

The last golden era of the Premier League is long gone: Why 2004-16 was the best of the Barclays

Sonraki dört yıl boyunca, o zamanki “Büyük Dört”ün tamamı finallere kaldı ve 2006/07’den 2008/09’a kadar her sezonda en az üç yarı finalisti bulundu. Zirve noktası 2008’de geldi: Her takım diğerine elendi ve Moskova’da oynanan ilk tamamen İngiliz takımlarının katıldığı finalde Manchester United, Chelsea’yi mağlup etti. Garip bir paradoksla, İngiltere o yaz Avrupa Şampiyonası’na katılmayı başaramadı.

Cristiano Ronaldo ve Wayne Rooney, Manchester United’ın 2006/07’den 2008/09’a kadar üst üste üç şampiyonluk kazanmasında kilit rol oynadı. (Görsel kaynağı: Getty Images)

Ferguson’ın imparatorluğu, Cristiano Ronaldo ve Wayne Rooney’nin öncülüğünde geri dönmüştü. Elit ikililerin yaşandığı bir dönemde daha iyisi yoktu. Ronaldo’nun Ballon d’Or ödülü, dünyanın en iyi oyuncusu olduğunu ve Premier Lig’in gerçekten de en iyi lig olduğunu kanıtladı.

Bu dönem aynı zamanda Avrupa’nın geri kalanıyla arasındaki finansal uçurumun çok daha az olduğu bir zamandı; Milan ve Inter sırasıyla 2007 ve 2010’da Şampiyonlar Ligi’ni kazandı. Ancak işler yakında değişecek ve bu iyiye gitmeyecekti.

Büyük takımlar en büyük kupalar için mücadele ederken, diğer kulüplerden de pek çok harika hikaye çıktı. Harry Redknapp’ın Portsmouth’u 2008’de FA Kupası’nı kazandı ve bu, beş yıl sonra Wigan’ın City’ye karşı yaşadığı efsanevi zaferin tonunu belirledi. O zamandan beri sadece Crystal Palace’ın 2025’teki başarısı buna yaklaşabildi.

Big Sam’in Bolton, Blackburn, Stoke, Hull gibi takımlarını da eklersek, bu dönem kült takımların ve kahramanlarının son kesin çağıydı; ya da daha sonra bilindikleri adıyla “Barclaysmen” dönemi. Günümüzdeki veri aşırılığıyla birlikte, bir Michu benzeri çılgınlık eskisinden çok daha uzak görünüyor.

Abu Dabi’nin City’yi 2008’de devralması, sonun başlangıcını işaret eden en bariz olay olsa da, Mourinho’nun bir yıl önce Chelsea’den ilk elenmesi ve Ronaldo’nun bir yıl sonra United’dan ayrılması, dikkatleri İngiltere’den İspanya’ya kaydırdı.

Leicester’ın 2016’daki şampiyonluğu, İngiliz futbol tarihinin en büyük başarısıdır. (Görsel kaynağı: Getty Images)

Avrupa başarıları azalırken – 2008’den 2019’a kadar sadece Chelsea istisnai bir şekilde başarılı oldu – yine de unutulmaz yerel anlar yaşandı. Bunlardan ikisi ne yazık ki City’nin ilk Premier Lig şampiyonluklarını kazanmasına yol açtı. Agueroooooo ve Gerrard’ın top kaybetmesi yakında tamamen önemsiz hale gelebilir, ama bu anılar asla unutulmayacak. Bu, Premier Lig’in zirve dönemiydi.

Sir Alex Ferguson’ın 2013’teki son dansı ve Leicester’ın 2016’daki mucizevi şampiyonluğu da öyleydi; bu sonuncusu, İngiliz futbol tarihinin en büyük başarısı olarak asla geçilemeyecek. Chelsea’nin hileli şampiyonluklarının hemen öncesinde ve City’nin şüpheli hakimiyetinden önce gelmesi, bu dönemin son büyük çağın bitişi olarak daha da anlamlı kılıyor. Hem futbol hem de dünya için bu geçerli.

Son on yıldaki sahadaki olaylar sahte gibi görünse de, futbolu tüketme şeklimiz de o huzurlu Barclays günlerinden çok farklı.

2004’te yayın akışı henüz bir kavram değildi. Sky Sports en parlak dönemindeydi. Super Sunday gerçekten de bir randevu programı olarak izleniyordu.

Influencer’lar ve içerik üreticileri henüz her yeri ele geçirmemişti. Gary Neville, program sunmak yerine kanatta forvet olarak oynuyordu. Sosyal medya ise çoğunlukla eğlenceliydi.

Gary Neville ve Jamie Carragher, son on yılda İngiliz futbol yayınlarının ön saflarında yer aldı. (Görsel kaynağı: Getty Images)

Üst düzeyde Soccer AM, Goals on Sunday, Gillette Soccer Saturday ve Match of the Day gibi programlarımız vardı; hatta Wayne Rooney’nin Street Striker’ı ve Football’s Next Star gibi şovlara bile yer bulunuyordu.

Nostalji güçlü bir ilaçtır, ancak Bağımsız Paneller İngiliz futbolunun geçmişini, bugünü ve geleceğini belirlerken, eğlencenin pek çok alanında olduğu gibi, eskiden çok daha iyi durumda olduğumuzu inkar etmek neredeyse imkansız.

Umarım bir gün teraziler yeniden lehimize döner, ama şimdilik Sky’da Premier Lig’in geçmiş yıllarını tekrar izlemek yerinde olabilir.

Peter, FourFourTwo için serbest yazarlık yapıyor ve daha önce Evening Standard ve Football365 gibi yayınlarda deneyim kazandı. Şimdi OneFootball, Sporting News ve Stats Perform ile birlikte çalışıyor. Londra’da yaşayan çok az sayıdaki İrlandalıdan biri ve Manchester United’ı destekleyen daha da az sayıdaki kişiden biri olan Peter, futboldan uzak kaldığı zamanlarda dizileri tekrar izleyerek ve tenis oynamaya çalışarak vakit geçiriyor.

Yorum yapmadan önce kamuya açık ekran adınızı onaylamalısınız

Lütfen çıkış yapıp tekrar giriş yapın; ardından ekran adınızı girmeniz istenecektir.

  1. Quiz! Dünya Kupası’nda forma giyen en golcü milli futbolcuları söyleyebilir misiniz?

  2. Premier Lig’in Son Altın Çağı Ne Zaman Sona Erdi? 2004-2016 Arası Neden En İyi Dönemdi?

  3. Hızlı Quiz 248: 90 saniyede 10 soruyu cevaplayabilir misiniz?

İlginizi Çekebilir: Galler’in Gol Yetersizliği Portekiz’i Yenememesine Neden Oldu →

Yorumlar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir