Parker Messick: Bir Çaylak Mevsiminin Gerçek Değeri

Kevin McGonigle, 9 Kasım’da Amerikan Ligi’nin Yılın Çaylağı seçildi ve bunu hak etmişti. İstatistiksel olarak, 2017’de Aaron Judge’ın kaydettiği sezonun ardından her iki ligde de bir çaylağın en iyi sezonunu yaşadı. Parker Messick ise ikinci sırada yer aldı; bu, 4.9 WARP’lık bir sezonun, 5.2 WARP’lık bir rakiple aynı oylamada yer alması düşünüldüğünde oldukça doğal bir sonuç. Tüm atıcıları kapsayan bir sıralamada 4.9 WARP son derece iyi bir performans olsa da, 2010’dan bu yana en az 80 inning atan atıcıların en üst %5’lik diliminde yer almasına rağmen tarihi bir başarı olarak görülmüyor.
WARP’ın sorunu, tüm atıcıları aynı referans seviyesindeki “değişim oyuncusu” performansına göre değerlendirmesidir. Bu yaklaşım, En Değerli Oyuncu veya Cy Young Ödülü oylamaları için doğrudur. Ancak Yılın Çaylağı ödülü farklı bir yarışmadır: Burada oyuncular diğer çaylaklarla karşılaştırılır ve ilk yıl atıcıları kendilerine özgü bir performans eğrisi altında oynarlar.
Yukarıdaki grafik, 2010’dan bu yana (2020 hariç) 80 veya daha fazla inning atan atıcıların performansını gösteriyor: tablonun ortasındaki, üst %25’lik dilimdeki, üst %10’luk dilimdeki ve en üst %1’lik dilimdeki atıcıların ortalama WARP değerleri. Aşağıdaki grafik ise en az 300 kez vuruş yapan vurucular için aynı verileri sunuyor. Gri noktalar tüm oyuncuları, kırmızı noktalar ise çaylakları temsil ediyor.

2010’dan bu yana, çaylak vurucuların en iyi sezonları 5.0 WARP’a ulaştı. Çaylak atıcılar için ise bu rakam en fazla 4.1 oldu. Bu fark, genel olarak atıcılar ile vurucular arasındaki en büyük farktır; çünkü çaylak atıcılar, en üst seviyedeki tecrübeli atıcılara kıyasla en çok geride kalan gruptur. 80 veya daha fazla inning atan orta seviyedeki atıcılar 1.5 WARP üretirken, çaylak vurucular ortalama 1.1 WARP kaydetti. Ancak sezonun %99’unda yer alan bir performans söz konusu olduğunda, genel atıcılar için bu fark 6.2 WARP’a, çaylak atıcılar için ise 4.1 WARP’a çıkıyor. Yani bir çaylak atıcı için “milyonda bir” ihtimalle yaşanacak bir sezon, diğer atıcılar için on sezonda bir kez görülen bir başarıdır.
Bu performans eğrisiyle değerlendirildiğinde, Messick’in sezonu eşsizdir. 2010’dan bu yana 80 veya daha fazla inning atan 344 çaylak atıcının hiçbiri daha yüksek WARP kaydetmedi. Aynı zamanda FanGraphs ve Baseball-Reference’ın WAR ve RA9-WAR hesaplamalarında da birinci sırada yer aldı; bu da kullanılan istatistiksel modelden bağımsız olarak başarısının geçerli olduğunu gösteriyor.
Yukarıdaki grafik, bu sezon en az 80 inning atan atıcıların ürettiği WARP oranını gösteriyor. Gri çizgi bu kriteri karşılayan tüm atıcıları, kırmızı çizgi ise çaylakları temsil ediyor. Aşağıdaki grafik ise her yılın en iyi çaylak vurucularının (gri çizgi) ve atıcılarının (kırmızı çizgi) WARP değerlerini karşılaştırıyor.
Çaylak atıcılar grup olarak büyük bir değer sunuyor, ancak bu değer daha küçük porsiyonlarda ortaya çıkıyor. 2010’dan bu yana, düzenli oyuncular arasında atıcılar toplam WARP’ın yaklaşık üçte birini oluşturdu, ancak bu WARP’ın yaklaşık %45’i çaylaklar tarafından üretildi. Bu oran istikrarlı kaldı: 2010–2014 arasında %44, 2015–2019 arasında %48 ve 2021’den bu yana tekrar %44. Bir çaylak atıcının nadiren başarabildiği şey, olağanüstü büyük bir sezon geçirmektir. En iyi sezonlarının %1’lik dilimi 2010–2019 arasında yaklaşık 4 WARP civarında kaldı ve 2021’den bu yana sadece 4.4 WARP’a yükseldi.
Bu iki eğilim de oyun süresiyle bağlantılı. Takımlar, çaylak atıcılara çaylak vuruculara göre daha sık oyun süresi verme eğiliminde (2010’dan bu yana her bir çaylak atıcı başına yaklaşık 1.1 çaylak vurucu başlangıç oyuncusu düşerken, genel oran 1.6 vurucu/atacı). Ancak aynı zamanda bir çaylak atıcının atacağı inning sayısına da sınır getiriyorlar; oysa WARP, yüksek iş yükünü ödüllendirir. 2010–2014 arasında ortalama bir çaylak başlangıç atıcısı 134 inning atarken, 2021’den bu yana bu sayı 119’a düştü. Messick ise 186 ⅓ inning atarak bu on yılda 180 inning barajını aşan tek çaylak oldu. Bu iş yükü azalması sadece çaylaklarla sınırlı değil: 2010’da 180 inning atan 73 atıcı varken, 2026’da bu sayı sadece 13. Bir takımın yüksek profilli bir çaylak atıcıyı Triple-A’ya gönderip iş yükünü yönetmeye odaklanması, hizmet süresini kontrol etmesi veya başka bir bahane uydurması kolaydır. Aynı zamanda başka bir atıcıyı sahaya sürerken, yedek kulübesinde veya alt ligde bir pozisyon oyuncusu çaylağı tutmak çok daha büyük ve önemli bir karardır.
Değişen şey, vurucuların performans eğrisiydi. 2010–2014 arasında Mike Trout, Bryce Harper ve José Abreu gibi isimler çaylak grubunda yer alırken, çaylak vurucuların en iyi sezonlarının %1’lik dilimi 5.1 WARP’a ulaştı. O zamandan beri bu rakam 4.5 ile 4.7 arasında kaldı. Bir atıcıyı bir vurucuyla aynı ölçekte değerlendirmek için, atıcının WARP’ının, standart sapmalar açısından çaylak atıcıların ortalamasını aştığı oranda, çaylak vurucuların ortalamasını da aşan bir performans bulmak gerekir. Vurucuların performans eğrisi değiştiği için, sonuç hangi dönemi referans alıp almadığımıza bağlıdır. Messick’i 2010–2014 çaylaklarıyla karşılaştırdığımızda, 4.9 WARP’ı bir vurucu için 5.7 WARP’a denk gelir; bu da McGonigle’ın 5.2 WARP’ından daha yüksektir. 2015–2019 çaylaklarıyla karşılaştırıldığında bu rakam 4.7 olurken, 2021’den bu yana gelen çaylaklarla karşılaştırıldığında 4.9’a düşer.
McGonigle’ı da aynı teste tabi tuttuğumuzda, sonuç referans alınan döneme göre değişir. 2010–2014 çaylaklarıyla karşılaştırıldığında Messick’in sezonu daha olağanüstü görünürken, günümüz çaylaklarıyla karşılaştırıldığında McGonigle’ın sezonu öne çıkıyor. İki sezon o kadar yakın ki, sonuç hangi çaylak neslinin referans alındığına bağlıdır ve bu karşılaştırmaların hiçbirinde Messick’in sezonu çok geride kalmaz. İşte bu yüzden bir çaylağı, genel bir sıralamada değil, aynı pozisyondaki diğer ilk yıl oyuncularıyla karşılaştırmak en doğru yaklaşımdır.
Çaylak atıcılar genel bir sıralamada nadiren tarihi sayılar kaydeder. 2010’dan bu yana, çaylak atıcıların performans tavanı büyük ölçüde 4 WARP civarında kaldı. Spencer Strider’ın 2022’deki 4.6 WARP’ı bu tavanın en yakın noktasıydı; ta ki Messick 4.9 WARP ile gelene kadar. On yıllardır oylayıcılar önce galibiyet sayısına, sonra üretilen sayılara ve şimdi de WAR’a odaklanıyor. WAR kullanmak en iyi uygulama olsa da, atıcıların iş yükünün giderek azaldığı bir dönemde, bir çaylak atıcının toplam performansı genellikle yetersiz kalacaktır. Bunun için özel bir ödül yok; ancak sezonları çaylakların kendi performans eğrisiyle değerlendirdiğimizde, Parker Messick’in sezonu tüm zamanların en iyisi oldu.
Bu ücretsiz bir makaledir. Beğendiyseniz, Baseball Prospectus’a abone olmayı düşünebilirsiniz. Abonelikler, giderek daha fazla mülkiyetçi hale gelen bir ortamda kamuoyuna açık beyzbol araştırmalarının ve analizlerinin devamını destekler.
Yorumlar