MIT Öğrenci Liderleri: Erkek Futbol Takımı Eş Kaptanı Dominic Hess ile Soru-Cevap

Academic All-American savunma oyuncusu ve Engineers takımının eş kaptanı Dominic Hess, futbolun onu ayakta tuttuğunu ve ilham verdiğini söylüyor.
\n
Chad Galts
\n
|
\n
Öğrenci Yaşamı Bölümü
\n
Yayın Tarihi
\n
Basın İletişim:
\n
Sarah
\n
Foote
\n
E-posta:\n
\n
Telefon:\n
\n
617-253-6279
\n
MIT Öğrenci Yaşamı Bölümü

\n
Görsel Kaynağı: MIT News Konu Bilgisayarlar
\n
Altyazı
\n
Dominic Hess, 2026-27 sezonunda Engineers futbol takımının eş kaptanıdır.
\n
Krediler

\n
Görsel Kaynağı: MIT News Konu Bilgisayarlar
\n
Altyazı
\n
Dominic Hess, 2025 yılında Salve Regina’a karşı bir top kesmeyi touchdown’a çevirdi. Engineers maçı 28-20 kazandı; Hess sekiz müdahale ve iki top kesme gerçekleştirdi.
\n
Krediler
\n
Makine mühendisliği ve finans okuyan son sınıf öğrencisi Dominic Hess, yoğun ders programına sahip bir Academic All-American. Ancak o ve takım arkadaşları, normal sezon boyunca haftada yaklaşık 20 saat futbol oynamak için zaman ayırıyorlar. (“İlkbaharda bu süre biraz daha az oluyor,” diye belirtiyor.) Pratik yapma, antrenman yapma ve maçlara katılma için harcadığı tüm bu zamanın MIT’deki akademik deneyimini azaltmadığını, aksine onu güçlendirdiğini ve geliştirdiğini söylüyor. Bu röportajda Hess, enstitüde saha içindeki ve dışındaki deneyimlerini ve gelecekteki planlarını anlatıyor.
\n
S: Lise futbol deneyiminizi MIT’deki deneyiminizle nasıl karşılaştırırdınız?
\n
C: Ben aslen Maryland’deki küçük bir kasaba olan Damascus’lıyım. Liseye giderken yedi çiftlik ve bir sürü mısır tarlasının yanından geçerdim.
\n
Futbol orada çok popülerdi ve kasaba tarihsel olarak çok başarılıydı; sanırım 12 eyalet şampiyonluğu kazandık. Birçok spor dalıyla büyüdüm ve liseye başlarken futbolla devam etmeye karar verdim. Son derece rekabetçi bir ortamda olmak harika bir deneyimdi. Birinci sınıfımda ülkenin bir numaralı oyuncusu takımımdaydı. 1.78 boyunda ve 61 kiloluk bir çocuk olarak 1.98 boyunda ve 127 kiloluk bir oyuncuyla oynamak inanılmazdı — çok yüksek seviyeli bir futboldu.
\n
Okul işlerimi çok ciddiye aldım ve üniversitede oynamaya devam etmek istediğime karar verdim, ancak Division I bir okulda oynayacak kadar iyi olmadığımı biliyordum. Neyse ki buraya geldim — ve bu, hayatımın en etkileyici dört yılı oldu.
\n
MIT’ye gelmenin farklı olduğunu söyleyebilirim. İnsanlara burada futbol oynadığımı söylediğimde, “MIT’nin futbol takımı mı var?” diyorlar.
\n
S: Akademik çalışmalarınızla futbol arasında nasıl bir denge kuruyorsunuz?
\n
C: Özellikle birinci sınıf sırasında buna alışmak kesinlikle zaman aldı.
\n
Aslında futbol çok yardımcı oldu. Kampüse Ağustos ayında, dersler başlamadan birkaç hafta önce geliyoruz. Birinci sınıf öğrencisi olarak hangi dersleri alacağım, bu sayıların ne anlama geldiği, şeylerin isimlerinin ne olduğu gibi konularda hiçbir fikrim yoktu. Ama takım arkadaşlarımla kariyerler, farklı bölümler ve alınacak dersler hakkında konuşabileceğim bolca zamanım vardı. Çok şey öğrendim.
\n
Okul başladığında ise lisede aldığınız her şeyden daha zor dersler alıyorsunuz ve iş yükü daha önceki her şeyden çok daha fazla oluyor. Bu büyük bir uyum süreci ve denge kurmak kolay değil — ama bunu başkalarıyla birlikte yapıyorsunuz. Bir spor takımındaki topluluk, sizi destekleyebilecek hazır arkadaşlarınızın olması akademik alanda da size gerçekten fayda sağlıyor.
\n
Ayrıca benim için bu bir dengeleyici. Akademik çalışmalar, kulüpler, kardeşlik derneğim ve diğer şeylerle meşgulüm. Antrenman sahasına girdiğimde şöyle diyorum: “Şu an sadece futbola odaklanacağım.” O iki saat, günümde başka hiçbir şey hakkında endişelenmek zorunda kalmadığım tek zaman. Orada olmak bir lütuf.
\n
S: Takım kaptanı olduğunuzda nasıl bir duygu yaşadınız?
\n
C: Lise takımımda kaptandım, ama MIT’ye gelmek bir yeniden başlangıçtı. Tekrar birinci sınıf öğrencisi oluyorsunuz, kadronun en altındasınız ve sadece yerinizi hak etmeye çalışıyorsunuz. İyi bir oyuncu ve iyi bir takım arkadaşı olmak için çaba göstermeniz gerekiyor. İlk üç yılım boyunca çok geliştim. Sanırım takım arkadaşlarım ve koçlarım bunu fark etti ve sonunda seçildim.
\n
Bence lider olmanın, özellikle bir spor takımında, takım arkadaşlarınıza “Hedefleriniz neler?” diye sormakla ilgili. Ve aynı derecede önemli olan da: “Oraya ulaşmak için hangi adımları atacaksınız?” Ben gerçekten bir NEWMAC [New England Kadınlar ve Erkekler Atletizm Konferansı] şampiyonluğu kazanmak istiyorum ve tabii ki takımdaki diğer oyuncular da aynı şeyi istiyor. Oraya ulaşmak için adımları atmak önemli. Aralık ayında rastgele bir şekilde şampiyon olamazsınız, ama bugün bir şey yapabilir, bunu sürekli devam ettirip giderek daha iyi hale gelebilirsiniz.
\n
Sahada kaptan olmak biraz farklı. Bu gerçekten oyuncuların motivasyonunu korumakla ilgili. Alabama futbol koçu Nick Saban hakkında bir belgesel izliyorum. Her oyunun altı saniye sürdüğünü ve tek yapmanız gereken bu oyuna odaklanıp altı saniye boyunca tüm gücünüzle oynamak olduğunu söylüyor.
\n
S: Saha içinde ve dışında sizi ne motive ediyor?
\n
C: Özellikle MIT’de topluluğun beni gerçekten motive ettiğini söyleyebilirim. Üç erkek kardeşle büyüdüm ve ailemle çok yakındım. Babam teknoloji danışmanlığı yapıyor ve evden çalışıyordu, bu yüzden büyürken onunla çok zaman geçirdim. Annem ise bizi büyütmek için işinden ayrıldı. Dört erkek çocuk çok iş demek. (Bu sezonki her maça geldiler; annem her zaman bu sezonun “sporcu anne” döneminin sonu olacağını esprili bir şekilde söylüyor.)
\n
Bu yüzden buraya gelirken sanırım yeni bir aile arıyordum — ve futbolda bunu bulma şansına sahip oldum. MIT hakkında çok şey duyarsınız, ne kadar zor olduğu ve öğrencilerin ne kadar yalnız hissedebileceği gibi. Burası açıkçası zor olabilir, bu yüzden o topluluğu bulmak istedim.
\n
Dört yıl boyunca aynı oda arkadaşıyla kaldım; çok yakınlaştık. Ayrıca DKE [Delta Kappa Epsilon] adlı bir kardeşlik derneğinin de üyesiyim. Katolik topluluğunun bir parçası olmak da çok önemliydi. Meğer takımdaki birçok oyuncu da Katolikmiş. Bunu burada bulacağımı bilmiyordum.
\n
S: MIT sonrası sizin için ne var?
\n
C: Son üç yaz boyunca New York City’de staj yaptım ve gelecek yıl için bir işim var. İki büyük kardeşim zaten orada yaşıyor ve çalışıyor, bu yüzden onlarla birlikte yaşamayı planlıyorum. Aslında her iki ebeveynim de New York’lu, bu yüzden ne yazık ki bir Jets taraftarıyım ve şimdi de bir Yankees taraftarı olduğumu söyleyebilirim. Ama Knicks ise…
\n
Bu haber makalesini şurada paylaşın:
\n
- \n
- \nX\n
\n
\n
İlgili Bağlantılar
\n
- Öğrenci Yaşamı Bölümü
- MIT Engineers
- Atletizm, Beden Eğitimi ve Eğlence Departmanı (DAPER)
\n
- \n
- Röportaj
- Profil
- Öğrenciler
- Lisans
- Liderlik
- Topluluk
- Öğrenci yaşamı
- Kulüpler ve etkinlikler
- Spor ve fitness
- Öğrenci Yaşamı Bölümü
- Atletizm, Beden Eğitimi ve Eğlence Departmanı (DAPER)
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n