Tony Pulis Sütunu: Kartpostaldan Mesaja Yönelen Yönetici Kovulma Şekilleri

Kulüple yollarını ayıran bir teknik direktörden söz edildiğinde, genellikle ya kovulmuş ya da istifa etmiş olur; ancak ayrılmanın aslında birbinden birçok farklı yolu vardır.
İngiltere’de futbolun en alt basamağından en üst seviyesine kadar her düzeyde çalıştığım yıllarda, pek çok ayrılığa tanıklık ettim ve bunların birçoğuna doğrudan katıldım.
Bazıları sorunsuz ilerlerken, bazıları çok daha gürültülü ve yüz yüze gerçekleşmez. Teknik direktörlerin telefonla kovulduğunu ya da mesajla öğrendiğini ya da işini kaybetmeyi ağız ağıza duyduğunu gördüm.
Teknik direktör için ruhu ezen en zor dönemlerden biri, ancak yakın kovulmanız değil, aynı zamanda sizi kimin yerine getireceği konusundaki spekülasyonların tüm alanı kapladığı zamandır.
Kariyerim boyunca, bir direktör kovulmadan önce isimlerini açıkça aday gösteren belirli kişiler tanıdım. Bazıları kulüple aracılar aracılığıyla, bazıları ise doğrudan sahiplerine başvuruyor.
Pek çok direktör nihai atamadan önce görüşülüyor ve kulüplerin popülerleştirdiği bir diğer politika da olası isimleri basına sızdırarak taraftarların bu adaylara verdiği tepkileri ölçmek.
Hâlâ görevde olan ve stres seviyesi tavan yapan bir direktör için bu yıkıcı… ama aynı zamanda üstesinden gelmeniz gereken işin başka bir parçası.
Bu durumu kendim de yaşadım; aylarca süren bir senaryoydu. Hem kendine hem de kulübün hiyerarşisine olan güvenin büyük bir darbe alması…
Bana geldiğinde, kulübün niyetleri hakkında medyadaki kişilerden oldukça erken bir aşamada haberim vardı ve yeni direktörün nereden geleceğini de tahmin ettim; ama dilimi ısırmak zorundaydım – ben ve ekibim sözleşmeliydik, bu yüzden devam etmek zorundaydık.
Cebimden sonuçları çıkarmaya devam ettik ve kaçınılmazı erteledik; ancak sonunda sürenin dolduğunu anladım.

Resim alıntısı,
Michael Carrick bu hafta Manchester United tarafından kovuldu, ancak kulüp Carrick’in ayrılığı kararlaştırılmadan ya da onaylanmadan önce Mauricio Pochettino ile görüşmelere başladı
Michael Carrick bu hafta Manchester United tarafından kovuldu, ancak kulüp Carrick’in görevden alınması kararlaştırılıp onaylanmadan önce Mauricio Pochettino ile görüşmelere başladı.
Süper hazırlık dönemi öncesi yolda kovulmak
Bu şekilde muamele görürken, yöneticilerin bazen sorumlulara baş kaldırmak istemeleri şaşırtıcı değildir.
Kanımdan bir yönetici aklıma geliyor; kulübün onu kalıcı olarak ayrılmanın bir yolunu bulması için bahçe izni (işe gelmeme izni) vererek görevinden alındı.
Bu süre boyunca, hala maaşını alırken, yönetici ailesiyle sıcak bir yere tatile gitmeye karar verdi. Eski takımının güneş altında kaybediğini TV’de izledikten sonra başkanına sadece “keşke sen de burada olsan!” yazan bir kartpostal gönderdi.
Eve döndüğünde kovuldu – ama bahsediyorum ki, bunu yaptığı için hâlâ memnundu!
Ne yazık ki ço zaman yöneticiler böyle bir tatmini yaşayamazlar – ve ayrıca uzun aylar veya yıllar boyunca yakından çalıştığınız oyuncular ve personel için düzgün bir vedalaşma şansı bile bulamayabilirsiniz.
Stoke’daki ilk dönemim, 2005 yazında Bournemouth’daki evimden süper otoyola ilk süper hazırlık dönemi günü için yukarı doğru sürerken sona erdi.
Önceki sezonun sonunda ne olabileceğine dair oldukça iyi bir fikrim vardı, ancak bir sonraki birkaç hafta boyunca kulübün İzlandalı sahipleri o zamana kadar tek bir kelime bile söylemedi.
Ayrıca, kararla ilgili bir problemim yoktu; iyi insanlardı ve benim görüşüm her zaman ‘beni istemiyorsanız, beni istemiyorsunuz’ olmuştur.
Ne de olsa, dört saatten fazla sürmüştüm ve tam da beni sahaya götürecek kavşağa vardığımda telefonum çaldı. Başkanmış, aramayı planladığını söylemişti.
Kendime artık yönetici olmadığımı söylendim, ama aynı zamanda stadyuma hiçbir koşulda giremeyeceğim de söylendim – yeni yöneticinin oraya zaten ulaştığı ortaya çıktığı için durumun aciliyetini hızla anladım. Arabayı geri çevirmek ve eve dönmek zorunda kaldım.

Bu tür şeyler herhangi bir yöneticiyle olabilir ve buna hazır olmayı öğrenirsiniz.
‘Her teknik direktör kutusunu düşünmeli’
Resim alıntısı,
Oyuncu olarak Burrows, 1969 Lig Kupası finalinde üçüncü ligdeki Swindon Town’ın Arsenal’i şok etmesine yardımcı oldu. Teknik direktör olarak Portsmouth, Cardiff City (her ikisi de ikişer kez) ve Swansea’yı yönetti ve ayrıca West Brom’da yardımcı teknik direktör olarak görev yaptı
Oyuncu olarak Burrows, 1969 Lig Kupası finalinde üçüncü ligdeki Swindon Town’ın Arsenal’i şok etmesine yardımcı oldu. Teknik direktör olarak Portsmouth, Cardiff City (her ikisi de ikişer kez) ve Swansea’yı yönetti ve ayrıca West Brom’da yardımcı direktör olarak görev yaptı.
İşimdeki ilk dönemimde Bournemouth ile oynadığım Swansea’daki erken maçlarımdan birinde orada oynamayı her zaman hatırlarım ve maç sonrasında beni kendi ofisine davet eden yöneticileri Frank Burrows.
Maalesef 2021’de hayatını kaybeden Frank, genç hocalara her zaman tavsiye vermekten ve deneyimlerini paylaşmaktan mutluluk duyan, harika bir insan ve aynı zamanda üstün bir eski okul direktörüydü.
Sigorta içiyorduk ve masasının yanında kocaman boş bir karton kutu olduğunu fark ettim. Ne işe yaradığını sordum, o da içinde ofisindeki tüm eşyalarını – oyunculara dair dosyalarından aile fotoğraflarına kadar – tutmak için olduğunu söyledi.
“Korumak istediğim tüm önemli şeyler masamın üstünde,” dedi Frank. “Ve her işimi kaybettiğimde, çünkü o zaman her gelir, tümünü kutuya atıp tekrar yola çıkabilirim. Bu kutu benimle futbol dünyasında gezindi.”
Bu benim aklımdan hiç çıkmadı. Direktörlük öyle bir meslek ki, her direktör o kutuyu düşünmek zorunda, ne kadar yakınsa da masasının yanında her gün durmasa bile!
Kısa bir süre sonra ilk kez işten çıkarılmanın ne demek olduğunu öğrendim.
Bournemouth ile sözleşmemde hala bir yıl kalmıştı ancak kulübün başkanlığı değişti ve 1994 yazında ben outtum.
Kulüpte neredeyse her şeyi yapmaktan birden hiçbir şey yapmamaya, mevsim öncesi antrenmanlara bile gitmemeye geçmek yeterince zordu; ama aynı zamanda, doğduğum kulüp olduğu için, çocuklarımın okulda çıkışım nedeniyle alay konusu edilmesiyle yüzleşmek zorundaydım.
Yine kredi anlaşmam ve bakmam gereken ailem vardı ve ne yazık ki Bournemouth, bana borçlu oldukları konuda pek yardımcı olmadılar.
Bu, henüz gerçek dünyaya fırlatılmışken düşünülecek şeylerden biri; özellikle de deneyimin olmadığı ya da geri dönebileceğiniz başka bir niteliğiniz olmayan bir dünyada. Yönetim alanında tekrar bir şans bulmak benim için şanslıydı, ama genç her yönetici böyle bir şans bulamıyor.
Neyse ki kulüplerden hep kötü ilişkilerle ayrılmadım. Birkaç zor ayrılıktan zaten bahsettim, ama aynı zamanda daha mutlu sonlar da yaşadım.
Dostça veda etmek
Image caption,
Gibson, 2017 yılında Pulis’i Boro’nun başına getirdi. O sezon play-off’a yükseldiler, ardından 2018-19 sezonunda ligde altıncı olma şansını tek puan farkıyla kaçırdılar
Gibson, 2017 yılında Pulis’i Boro’nun başına getirdi. O sezon play-off’a yükseldiler, ardından 2018-19 sezonunda ligde altıncı olma şansını tek puan farkıyla kaçırdılar
Bu sütunlarda Peter Coates’e ve onun muhteşem ailesine duyduğum sevgiden sık sık bahsettim. Stoke City’nin sahibinin yanı sıra, kendi yollarında inanılmaz başarılı olmuş, özel bir insan grubular; ama o insani dokunuşu asla kaybetmediler.
2013’te kulüple yolları ayırdığım zaman, bunu düzgün bir şekilde yaptılar – Peter ve şimdi başkan olan oğlu John, farklı bir yöne gitmek istedikleri konusunda benimle açık sözlüydü ve zor durumu saygılı bir ayrılığa dönüştürdüler.
Stoke’da iki dönem olmak üzere neredeyse 10 yıl geçirdim; ancak Middlesbrough’da sadece 18 month kaldım, ama onların sahibi ve başkanı Steve Gibson ile durum benzerdi.
Steve, tüm hayatı boyunca Boro’nun yanındaydı, ancak kulübüne olan bağlılığı bir ömür boyu taraftar olmanın çok ötesine geçiyor. O bölgenin insanlarına derinden önem veriyor ve Boro’yu başarılı kılmak için zorla kazandığı paraların büyük bir kısmını harcadı.
Mora geçen zamanı, Steve’in ve ailesinin sıcaklığından dolayı çok sevdim; orası, topluluğun değer verildiği ve kulüpte özellikle insanların sizin için yapamayacakları şeyin kalmadığı Galler’in güneyine çok benziyordu.
2018-19 sezonunun son maçının ardından tamamen bitmiştim ve şampiyonluk play-off’larına ulaşamadığımız için hayal kırıklığına uğramıştım. O gece evime yaptığım yolculuz uzun ve yalıncıydı ama kendimi tükenmiş hissediyordum.
O sezonun tozu düştükten sonra Steve ile Londra’da görüştük. Görüşmelerimiz dürüst ve açıktı ama sözleşmem bitmek üzereydi ve ikimiz de ayrılmam için iyi bir zaman olduğunda hemfikirdik – iyi bir şekilde bitirmek istiyordum ve bunu gerçekten başardık.
Yemekten sonra bir sürü içtik ve gece çok, çok geçe kadar uzadı. Ertesi sabah kahvaltı yapmaya karar verdik ama ben hep erken kalkan biri olduğum için, saat 6 sıralarında ayağa kalkıp eve dönmek için istasyona gittim.
Eşim saat 8’i biraz geçmişken beni Bournemouth’ta almıştı ki Steve arayıp kahvaltıya inip inmediğimi sordu – eve döndüğümü söylediğimde inanmadı.
Kahvaltıya varamadım ama iyi arkadaşlar olarak kaldık. Steve sınıflı biri ve Boro’yu, karşılaştığımız herkesin tutkusu, özürü ve dürüstlüğü sayesinde başarılı olmayı hak eden bir kulüp olarak görüyorum.
Ailem oraya gidip ne kadar eğlendiklerinden hala bahsediyor ve gerçekten hayal kırıklığına uğradık – ki bu, tabii ki eski kulüplerimin hepsinde geçerli değil!
Tony Pulis, BBC Sport’tan Chris Bevan ile konuştu.
Bu haberle ilgili daha fazlası
Pochettino Man Utd’nin radarına nasıl düştü – ve o sırada Carrick’e ne söylendi
Kane, tüm zamanların İngiltere efsaneleri arasında nerede?
Crystal Palace, 16 maçın ardından teknik direktörünü kovdu